Wetsvoorstel nieuwe regels inzake huisvesting vergunninghouders
Reactie
Naam
|
RD Blommaert
|
Plaats
|
Den Haag
|
Datum
|
9 maart 2025
|
Vraag1
Wilt u reageren op het wetsvoorstel nieuwe regels inzake huisvesting vergunninghouders. Dan kunt u hier uw reactie geven. U kunt dat doen door een bericht achter te laten of door een document te uploaden.
Mona Keijzer is een opportunist die na de electorale neergang van het CDA haar kans schoon zag bij BBB om een prominente rol te spelen. Haar overstap draait meer om persoonlijke ambities dan om inhoudelijke overtuiging. Veel diepgaand inzicht in de woningmarkt toont ze niet.
Als ze écht begaan was met de positie van jongeren, zou ze zich inzetten voor structurele oplossingen in plaats van goedkope symboolpolitiek. De échte oorzaken van de woningcrisis zijn:
Jarenlange onderinvestering in sociale woningbouw en strengere regels voor projectontwikkeling.
Uitverkoop van sociale huurwoningen en liberalisering van de huurmarkt, waardoor huren onbetaalbaar werd.
Strikte financieringsregels, waardoor jongeren moeilijk aan een hypotheek komen en particuliere huur vaak te duur is.
Wil zij écht iets doen aan het woningprobleem, dan zou ze:
Versneld betaalbare huur- en koopwoningen bouwen voor starters en middeninkomens.
Sociale huurwoningen beschermen en voorkomen dat ze massaal verdwijnen in de vrije sector.
Speculatie en leegstand aanpakken, zodat woningen niet als beleggingsobject worden vastgehouden.
Flexibelere financieringsregels invoeren, zodat starters meer kansen krijgen op een eigen woning.
Doorstroming bevorderen, bijvoorbeeld door meer seniorenwoningen te bouwen, zodat grotere huizen vrijkomen.
Dit wordt al jarenlang geroepen, maar de schuld wordt steeds afgeschoven op de zondebok: statushouders, asielzoekers en vluchtelingen. Wedden dat als dit wetsvoorstel wordt aangenomen, het woningprobleem voor jongeren die noodgedwongen op zolder wonen nog steeds niet opgelost is?
Dit wetsvoorstel is een schoolvoorbeeld van populistische politiek: een complex probleem veroorzaakt door jarenlang liberaal beleid wordt versimpeld en opgehangen aan een kwetsbare groep. Deze aanpak is niet alleen misleidend, maar ook verontrustend, omdat het groepen burgers tegen elkaar opzet zonder de echte oorzaken aan te pakken. In plaats van structurele hervormingen voor de woningmarkt, kiest Keijzer voor symptoombestrijding, verdeeldheid zaaien en scoren met stoere symbolische politiek.
De oplossing? Mona Keijzer en dit kabinet naar huis sturen. Ze zitten er voor zichzelf en hun eigen glorie. Tijd voor een bestuur die prblemen écht oplost, structurele hervormingen doorvoert en zorgt voor betaalbare woningen voor iedereen, niet alleen voor de hoge inkomens.